Projektuj wnętrza

Secesja

Style i dekoracje, Historia wnętrz |


Styl secesyjny, występujący pod różnymi nazwami w poszczególnych krajach europejskich, rozwijał się na przełomie XIX i XX wieku. Głównymi ośrodkami secesji stały się Belgia i Francja, natomiast często odrębnie traktowany jest nurt rozwijający się w Wiedniu.

Dom i Atelier Victora Horty, dziś Muzeum Horty, Bruksela – na liście zabytków od 1963 roku.

Cechy stylu

  • odrzucenie stylów historycznych, również sprzeciw wobec stylistyki wiktoriańskiej,
  • zastosowanie nowych materiałów, takich jak szkło i żelazo,
  • zastosowanie technologii i wynalazków – korzystanie z produkcji przemysłowej,
  • zamiłowanie do rzemiosła artystycznego,
  • synteza różnych dziedzin sztuki – malarstwa, rzeźby, grafiki, plakatu, dekorowania wnętrz,
  • płynna falista linia – motywy w kształcie litery S,
  • płaska plama – rezygnacja z iluzji, perspektywy linearnej i powietrznej oraz światłocienia,
  • asymetria i linearyzm,
  • podkreślanie pionu,
  • ornamentyka organiczna – nawiązująca do natury,
  • kolory – pastelowe, delikatne – biel i lilia,
  • główne ośrodki stylu i nazewnictwo -  Francja (Art Noveau), Niemcy (Jugendstil), Włochy (Stile liberty), Anglia, Belgia, Holandia, Hiszpania (Modernisme), Austria (secesja wiedeńska), Czechy, Polska (Młoda Polska).

Cechy wnętrz secesyjnych

Architektura

  • kwestie konstrukcji budynków i ich funkcji pozostawiano w rękach inżynierów budowlanych – secesja skupiała się zasadniczo na zdobnictwie,
  • rzuty mieszkań i kwestie urbanistyczne zgodne z konwencją XIX wieku.

Meble

  • meble trudne do wykonania ze względu na kształty krzywoliniowe i niezwykłe wzornictwo
  • krzesła – oparcia pokryte intarsją lub płaskorzeźbami, linie krzywe w elementach konstrukcyjnych, nogi zdobione, o przekroju kwadratowym, zwrócone na zewnątrz,
  • stoły – różnorodność podstaw: kilkunożne połączone łęczynami, kolumnowe z wyrastającymi motywami roślinnymi, oplatające blaty,
  • szafy – trzyczęściowe, w części centralnej szuflady. Dekoracja: roślinna (tatarak, jemioła, maki), zwierzęce (motyle, pawie, łabędzie). Niektóre typy inkrustowane masą perłową (ceniona przez artystów).

Dekoracje

  • bogata ornamentyka – motywy roślinne i zwierzęce (kwiaty, muszle, ptasie pióra, skrzydła owadów), również próby przekształcania elementów organicznych w bardziej abstrakcyjne,
  • obrazy na ścianach – podkreślające pion, format wąski i wysoki, postacie smukłe, długie łodygi roślin.

Przedstawiciele

Victor Horta – belgijski architekt i projektant wnętrz uważany za pioniera stylu secesyjnego. Dzieła: Hotel Tassel, Hotel van Eetvelde, Dom i atelier Horta.

Henri van de Velde - belgijski architekt, projektant wnętrz i mebli. Tworzył pod wpływem sztuki angielskiej tworząc niejako pomost między secesją angielski i sztuką europejską. Wykorzystywał motywy roślinne, rozwinął wzornictwo przemysłowe. Dzieła: własny dom w Weimarze (projektant domu, mebli i całego wyposażenia, włącznie z np. kuchennymi naczyniami), siedziba Szkoły Rzemiosła Artystycznego w Weimarze (późniejszy Bauhaus).

Hector Guimard – francuski architekt , projektant wnętrz i przedmiotów wyposażenia wnętrz typu framugi okien i drzwi, kominki, kafle. Pionier projektowania przemysłowego. Zasłynął stylowymi wejściami na stacjach metra w Paryżu.

Antoni Gaudi – hiszpański architekt i inżynier. Prekursor architektury biomorficznej. Projektant mebli o fantazyjnych, giętych formach. Cechy jego stylu: inspiracje neogotykiem, paraboliczne łuki, organiczne kształty zaczerpnięte z przyrody. Dzieła: przebudowa Casa Batllo, Sagrada Familia, Casa Mila. 

Josef Hoffmann – austriacki architekt, projektant przedmiotów użytkowych (meble, tkaniny, szkło), współzałożyciel Warsztatów Wiedeńskich. Cechy jego stylu: motyw kwadratu (na deseniach tkanin, tapetach, wyrobach z metalu, ornamentach architektonicznych). Dzieła: Sanatorium w Purkersdorfie, Palais Stoclet (Pałac Stocleta: asymetryczna bryła, drogie materiały typu marmur, geometryczny ornament, drogie przedmioty użytkowe).

Louis Comfort Tiffany – amerykański artysta, projektant przedmiotów użytkowych (wazony, misy, przyciski do papieru), także twórca witraży, mozaiki, mebli i dywanów. Cechy jego stylu: motywy kwiatowe, pawie pióra, skrzydła owadów, krajobrazy, wzory na wpół abstrakcyjne, wyroby ze szkła. Dzieła: Lampy Tiffany'ego (metalowa podstawa, szklane klosze o wyszukanych kształtach