Projektuj wnętrza

Hi – tech

Style i dekoracje, Historia wnętrz |


Architektura hi-tech swoją genezą sięga już XVII wieku, kiedy zaczęto używać żelaza. Początek wieku XX to z kolei triumf betonu, stali i szkła. Współczesny styl hi-tech trwa od ok. roku 1965 i dziś nikogo już nie szokuje stosowanie na szeroką skalę zaawansowanej technologii w konstrukcjach i wnętrzach budynków.

Cechy stylu

  • założenia – ponad 50% kosztów projektu architektonicznego stanowią same instalacje elektryczne, hydrauliczne, klimatyzacja, linie telefoniczne oraz trasy komunikacyjne, w tym windy, schody,
  • eksponowanie wszelkich systemów konstrukcyjnych i instalacyjnych,
  • konstrukcja, ponad funkcją, pełni rolę ornamentu,
  • idea budynku inteligentnego – jedność konstrukcji i instalacji,
  • inwestycje bardzo drogie,
  • utrata kontaktu z naturą,
  • największe projekty stanowią obiekty użyteczności publicznej – lotniska, dworce, wieżowce.

Fot. Centrum Pompidou w Paryżu.

Przedstawiciele i dzieła

Richard Fuller – autor projektów „futurystycznych”, twórca terminu „Dymaxion” (dynamiczny i maksymalny), twórca konstrukcyjnej metody budowania geodezyjnych kopuł na bazie siatki złożonej z trójkątnych modułów

Renzo Piano i Richard Rogers – Centrum Pompidou w Paryżu – wyeksponowane systemy mechaniczne, ruchome schody. Od zewnątrz od strony zachodniej przypomina budynek z rusztowaniami, od strony wschodniej imituje zakłady chemiczne opasane rurociągami. Wnętrza przy suficie eksponują  systemy hydrauliczne, wentylacyjne, oświetleniowe.