Projektuj wnętrza

Eklektyzm historyczny

Style i dekoracje, Historia wnętrz |


Ideą eklektyzmu jest wybór konkretnych wzorów historycznych z minionych epok do realizacji danego projektu. Eklektyzm polega na niewolniczym naśladownictwie stylów z przeszłości i wystrzeganiu się wszelkich oryginalnych pomysłów. Nurt rozwijał się od końca wieku XIX do połowy XX wieku.

Cechy stylu

  • naśladowanie wzorów wypracowanych w przeszłości,
  • brak nowatorstwa,
  • obfity ornament,
  • styl Beaux-Arts w Paryskiej Szkole Sztuk Pięknych (Ecole des Beaus-Arts) – metoda projektowania kładąca nacisk na planowanie i kompozycję, polegająca na przygotowywaniu projektu budynku przez studentów w oparciu o pisemną listę oczekiwań potencjalnego klienta oraz późniejszej grupowej prezentacji i ocenie przez jury,
  • wzrasta zapotrzebowanie na dekoratorów wnętrz, którzy muszą znać style historyczne, mieć wiedzę z łączenia różnych elementów oraz być znawcą antyków,
  • Zredukowany klasycyzm po pierwszej wojnie światowej – odchodzenie od dosłownego powielania w kierunku uproszczonej wersji rzymskiej i renesansowej architektury.

Przedstawiciele

Richard Morris Hunt – propagator stylu Beaux-Arts, odegrał ogromną rolę we wdrażaniu eklektyzmu w Ameryce, potrafił projektować w każdym stylu historycznym, choć często nawiązywał do renesansu francuskiego. Dzieła: Marble House (rezydencja imitująca francuskie pałace królewskie), rezydencja Breakers (styl dojrzałego renesansu), rezydencja Biltmore (styl renesansu francuskiego).

McKim, Mead and White – firma założona w 1877 roku, pierwsze dzieła w stylu wiktoriańskiego Shingle, większe realizacje w stylu klasycznym. McKim doskonale adaptował styl włoskiego renesansu oraz klasycyzmu rzymskiego. Dzieła: Public Library w Bostonie (moment przełomowy w budownictwie publicznym, zdjęcie powyżej), budynek dworcowy Pennsylvania Railroad Station (inspiracja starożytnym Rzymem).

Fot. Biblioteka Publiczna w Bostonie.